الهی انت المنا...

 

پروردگارا؛

 

   امیدم همواره به بخشش توست

         و دیدگان آرزومندی ام به انگشتان درخشان مهربانی تو دوخته شده است،

                   می دانم که گناه مرا از تو دور می سازد و رشته امیدواری را می برد،

       ولی به جبروتت سوگند

             هرگز به انگیزه دور شدن از تو،انگیخته بر گناه نشده ام.

 

     تو برترین نعمت خود که امیدواری به بخشش است را ارزانی ام داشته ای

            و از همین روست که هرگاه در بیکرانگی بخشایش و مهربانی تو می اندیشم،

                         حرص در آن می ورزم و از طمع لطف تو به اشتباه می افتم.

 

     ای امیدوارکنننده بندگان ناچیز و ای بزرگ ذره نواز،

             به امیدی که ارزانی ام داشته ای،

                   تو را می ستایم و به بخشایشت امیدوارم.

/ 1 نظر / 16 بازدید
گل یاس

نه تنها زینب از دین یاوری کرد به همت کاروان را رهبری کرد به دوران اسارت با یتیمان نوازشها به مهر مادری کرد وفات حضرت زینب (س) تسلیت باد سلام وبلاگ خوبی دارید به وبلاگ من هم سر بزنید ونظردهید