زخم بر چهره یاران

و اینک می توان فهمید دیدن زخم بر چهره یاران چه زجری دارد وکدام قدرت یارای صبر بر چنین زخم هایی را دارد، مگر آن قدرتی که منشا الهی دارد و حدیث کربلا، حدیث عشق و صبر است:عشق آن را همه 72 یار حسین(ع) به تصویر کشاندند و صبرش را حسین(ع) و زینب(س) و سجاد(ع) و کاروان اسیران در شام و راه آن.

و عاشق است که در راه معشوق از همه چیز می گذرد و طعم شیرینی را در هر بلایی می چشد و هر چه هست را زیبا می بیند همانگونه که زینب همه چیز صحرای عشق و جنون، کربلا، را زیبا دید و زیبا دیدن نیاز به چشم دارد آنهم، نه چشم صورت بلکه چشم سیرت و آنانکه به سوی منزل دوست هجرت کرده اند چشم سیرتشان گشوده شده است و اینگونه می شود که چشم سیرت همه چیز را زیبا می بیند.

آه! چه دردی بر وجود حاکم می شود آن لحظه ای که زخم بر چهره عزیزترین یارت می نشیند. مگر می توان آرام بود؟ تمامی وجودت ملتهب می گردد، ذره ذره وجودت بی تابند و نگران او. و این عزیز اگر عزیزی باشد که عزیز زهرا(س) یعنی مهدی موعود(عج) در سر راه تو قرار داده، مطمئن باش که این داغ هزاران بار سوزناک تر  تو را خواهد سوزاند و اینجاست که عظمت زینب(س) آشکار می گردد، او که همه نوع مصیبت وبلایی را در مقابل دیدگان خویش مشاهده کرد اما همچون کوه، استوار و محکم در مقابل این طوفان های شدید ایستاد و قد خم نکرد و مگر زینب(س) کم مصیبت دید کدامیک را باید گفت؟ اصلا کدامیک را می توان گفت؟ در حالیکه هر یک از دیگری جانسوزتر است: داغ مادر؟ مظلومیت پدر؟ شهادت برادرها؟ شهادت  فرزندان؟ شهادت برادرزاده ها؟ ظلم و ستم به کاروان اسیران؟ اما مصیبت عظمی مصیبتی است به نام شام که انسان در صبر و قدرت زینب در این مصیبت، انگشت به دهان می ماند و اینجاست که باید گفت: صبر زینب کمتر از صبر ایوب نیست اگر بیشتر نباشد.

آری! در راه معشوق باید که از همان ابتدا قید همه چیز را زد تا بی قید و بند و آزاد ولی مقید معشوق به عشق بازی پرداخت و برای یاران و عزیزان بایستی از همه چیر مایه گذاشت حتی بایستی خودت را به فراموشی بسپاری زیرا که چیزی به نام ((خود)) در وادی عشق  نه معنا دارد و نه جا.

و تو باید بمیری پیش از آنکه بمیری و ای کاش مرگت، مرگ را در قبال خویش به حیرت و شگفتی وا دارد. بله، باید نیست شوی و نیست شدن جدای از مرگ است؛ نیستی برای نیست شدن در هستی مطلق که خود هستی جاودان است و اگر طعم خوش این نیستی را بچشی آن وقت همه چیز را بدون درخواست ثوابی و اجری، فقط به عشق معشوق انجام خواهی داد.

 

/ 12 نظر / 12 بازدید
نمایش نظرات قبلی
عرفان

سلام خیلی عالی بود امیدوارم همیشه سپید پوش باشی

جامانده

عاشورنیز مانند امام حسین (ع) مظلوم مانده است. عاشورا حادثه ای نبود که در یک نیم روز در سال 61 هجری اتفاق بیفتد و ازحوادث قبل و بعد خود جدا باشد. این رخدادعظیم و تاریخ سازبشری، هم ریشه در حوادث پیشین و تحولات اجتماعی جامعه مسلمین از رحلت پیامبر اکرم تا سال 60 هجری داشت وآثارهم پیامدهای آن و تاثیری که در فکر و عمل مسلمانان داشته تا امروز گسترده شده و تا دامنه قیامت نیز امتداد خواهد یافت. با آن همه بهره‌برداری های حماسی، عرفانی، تربیتی و معنوی که تاکنون از قیام کربلا صورت گرفته، به نظر می رسد که غنای محتوایی این نهضت الهی بیش از آن است که تاکنون مطرح شده است. نهضت عظیم حسینی و حادثه کربلا دارای ابعاد مختلفی است که هر بعد آن می‌تواند برای ما درس‌آموز، الهام بخش و عبرت آفرین باشد. عاشورا رامی توان به تابلویی تصویرکرد که تمام زیبائیهای نظام هستی به بهترین وجه درآن نقاشی شده است. بهترین جلوه های عشق، محبت، عاطفه، وفاداری، ادب، شجاعت، رشادت، ایثار، ازخودگذشتگی، جوانمردی، آزادگی، دلدادگی، نظم، سیاست، عقلانیت، استراتژی، تاکتیک، برنامه، عبرت، درتاروپود این تابلومتبلور ومتجلی است.

جامانده

ادامه سرتاسرنهضت بزرگ عاشورا درس وآموزه های بزرگی است که به بشریت هدیه شده، تاجامعه بشری با الهام ودرس آموزی ازآن به حیات طیبه برسد. متاسفانه هنوز بسیاری از این درس های بزرگ و انسان ساز ناآموخته مانده است، چنانچه محبان اهل بیت‌علیهم السلام به جای پرداختن به شناخت عمیق شخصیت و فضایل اخلاقی و حماسی شهدای کربلا، با پرداختن صرف به ابعاد عاطفی نهضت عاشورا کمتر در بعد عبرت‌ها و رسالت ها و درس های آنان اندیشیده و در تحقق شخصیت و منزلت حقیقی حماسه سازان کوشیده اند. حال این سوال اساسی مطرح می شود که بهترین و متقن ترین راه برای شناخت اهل بیت چیست؟ به سهولت می توان به این نتیجه رسید که شناخت قرآنی اهل بیت‌علیهم السلام بهترین و صحیح ترین راه است. چرا که نور را با نور را می توان شناخت.

مجتبي عزيززاده

با سلام خدمت دوست عزيز از اينکه به وبلاگ اين حقير سر زديد خيلي ممنون وبلاگ پرمحتوايي داريد راستي شعر را خودت گفته بودي خوشحال مي شوم ارتباط ايميلي و وبلاگي داشته باشيم. يا علي مدد

بی نشان

سلام بر حسین(ع) و بر یارانش به راستی که چقدر این عشق زیباست نوشته تان بسیار زیبا و دلنشین بود التماس دعا موقع اذان مغرب روز 15 رجب شد، اعتکاف به پایان رسیده بود، بعد از سه روز ، روزه و کم خوابی ، به شدت ضعیف و بیمار شده بودیم...... همه دست به دعا برداشتیم و در پایان آخرین روز اعتکاف همه یک صدا برای ظهور آقا و مولا و سرورمان ، امام زمان(عج) دعا کردیم. بیا مهدی(عج) جان که هنوز علی(ع) مظلوم است بیا و یاران علی را از این غربت برون بیاور بیا هنوز علی کنار قبر فاطمه می گرید...

مجتبي عزيززاده

منظورم اين شعر بود که در بخش پيامها برای اين حقير زده بوديد: گمان مبر که تنها عاشوراییان را بدان بلا آزمودند صحرای کربلا وسعتی دارد به اندازه ی همه ی تاریخ! ما همیشه در نبردیم... همیشه! يا علی مدد

آرمان

سلام... یکی از زيباترين مطالبی بود که توی اين وبلاگ خوندم... راستی از غزه خبری داريد؟؟؟ ...

مصطفی

سلام.خيلی عالی..........در پناه آقا انشاالله.التماس دعای فرج

گمنام (يه پوتين يه پلاک)

بسم الرب الزهراء(س) و الشهداء و الصدیقین این شعر مرحوم سپهر رو برای مادربزرگم گذاشتم. بیائید و براش دعا کنید. مادر مفقود الاثر